Konwenanse

‘

Prezentowany cykl fotograficzny, powstający w latach 2017–2018, to wizualny zapis pytań o granice ludzkiej autonomii. Przez rok fotografowałam lalki z sexshopu, konfrontując ich syntetyczną naturę ze zwykłą codziennością. To celowe uprzedmiotowienie miało stać się lustrem dla współczesnego człowieka. Czy ubierając sztuczne ciała w schematy codziennych zachowań, nie opowiadałam o naszym własnym uwięzieniu? Czy jako jednostki nie stajemy się podobnie plastikowi, powtarzalni i sformatowani przez społeczne oczekiwania?

Projekt był manifestem wątpliwości i nie generował gotowych diagnoz. Czy zastane normy dają nam siłę i poczucie bezpieczeństwa, czy przeciwnie: powoli nas obezwładniają? Po co w nich tkwimy i czy w ogóle potrafimy funkcjonować poza nimi?

W tym procesie sama fotografia stała się osobnym tematem dyskusji. Czy to medium potrafi jeszcze wykreować coś absolutnie nowego, czy jedynie powiela znane schematy, zamykając nas w sztywnych krawędziach kadru? Czy sztuka przynosi wyzwolenie z konwenansów, czy jest tylko kolejną formą ograniczenia?

Z perspektywy 2026 roku ten zamknięty już, roczny zapis jawi się jako bezcelowy bunt przeciwko zastanej rzeczywistości. A może – wręcz przeciwnie – był jedyną próbą dostrzeżenia niewidzialnych ram, która miała pozwolić je rozbić i wreszcie pójść dalej.